Kiła to bakteryjna choroba przenoszona drogą płciową, wywoływana przez krętka bladego. Do zakażenia dochodzi najczęściej podczas kontaktów seksualnych z osobą chorą, często nawet wtedy, kiedy objawy są słabo widoczne albo już chwilowo ustąpiły. Z tego powodu nie warto lekceważyć nawet niewielkich zmian skórnych w okolicy intymnej. Gdy pojawia się podejrzenie zakażenia, właściwym specjalistą, który udzieli pomocy, jest wenerolog.
Jak można zarazić się kiłą?
Najczęściej do zakażenia dochodzi poprzez bezpośredni kontakt z zakaźną zmianą podczas seksu waginalnego, analnego lub oralnego. Zmiany pojawiają się nie tylko na narządach płciowych, ale też w jamie ustnej, na wargach, wokół odbytu albo w odbytnicy. Kiła może również przenieść się z osoby ciężarnej na dziecko w czasie ciąży.
Ryzyko zakażenia rośnie szczególnie wtedy, gdy kontakty seksualne odbywają się bez zabezpieczenia lub gdy partnerzy nie wykonują regularnych badań. Warto pamiętać, że objawy nie zawsze są od razu oczywiste, a osoba zakażona może nie wiedzieć, że przekazuje chorobę dalej.
Pierwsze objawy kiły bywają łatwe do przeoczenia
W początkowym etapie zwykle pojawia się pojedyncze, niebolesne owrzodzenie w miejscu wniknięcia bakterii. Taka zmiana może samoistnie się zagoić, dlatego część osób uznaje, że problem minął. Jest to błąd, ponieważ brak widocznych zmian nie oznacza wyleczenia. Infekcja nadal rozwija się w organizmie. Do częstych wczesnych sygnałów alarmowych należą:
-
niebolesna ranka lub owrzodzenie,
-
powiększone węzły chłonne,
-
zmiana w okolicy genitaliów, odbytu lub ust.
Jakie objawy pojawiają się na dalszym etapie choroby?
W kolejnym stadium pojawiają się bardziej uogólnione objawy. Typowe są:
-
wysypka,
-
gorączka,
-
osłabienie,
-
ból gardła,
-
bóle mięśni,
-
powiększenie węzłów chłonnych,
-
a czasem także plackowate wypadanie włosów.
Wysypka bywa widoczna również na dłoniach i stopach. Objawy mogą mieć niewielkie nasilenie, dlatego łatwo pomylić je z inną infekcją.
Później choroba może przejść w fazę utajoną, czyli bezobjawową. Nie oznacza to jednak zniknięcia choroby. Nieleczona kiła po latach prowadzi do ciężkich powikłań dotyczących układu nerwowego, serca, naczyń krwionośnych i innych narządów.
Kiedy trzeba zgłosić się do wenerologa?
Konsultacja jest potrzebna zawsze wtedy, gdy po ryzykownym kontakcie seksualnym pojawia się owrzodzenie, wysypka lub inne niepokojące objawy. Do lekarza warto zgłosić się w przypadku, gdy partner lub partnerka usłyszeli rozpoznanie kiły. W takiej sytuacji wenerolog zleci badania serologiczne i wdroży leczenie antybiotykiem. Im szybsze rozpoznanie, tym mniejsze ryzyko powikłań i zakażenia kolejnych osób. Warto działać szybko szczególnie w następujących sytuacjach:
-
po kontakcie seksualnym z osobą zakażoną,
-
po pojawieniu się niebolesnej rany,
-
przy niewyjaśnionej wysypce lub powiększonych węzłach chłonnych,
-
w ciąży, gdy istnieje podejrzenie zakażenia.
Kiła nie zawsze daje wyraźne objawy, ale nawet skąpe symptomy wymagają czujności. Choroba rozwija się etapami i bez leczenia prowadzi do poważnych następstw zdrowotnych. Dlatego po ryzykownym kontakcie seksualnym albo po zauważeniu niepokojących zmian nie warto zwlekać. Szybka diagnostyka i konsultacja, którą przeprowadzi wenerolog w Gdańsku, mają realne znaczenie dla zdrowia własnego i bezpieczeństwa partnerów
